पोवाडे शिवाजी महाराज

सरदार शाहिस्तेखानाची मोहीम

Author:संकलित

चौक १

दिल्लीपती बहु भ्याला ऐकुनी शिवाजीचा क्षत्रिय बाणा ।

बंड मोडाया पुंड धाडावा असा कोण रणपटु शाहाणा ॥ध्रु०॥

मामा शाहिस्ता म्हणे हम है तो शिवाजीकी क्या खातर जमा ।

रणांत लोळविन गर्दिस मिळविन तरिच घालिन पायजमा ॥

निवडक घोडा लाख शिपाई थोडी फौज द्या करुनी जमा ।

राज्य खालसा करीन साहसा असा माझा पहा तुर्जमा ॥

आटोकाट लष्कर अफाट घेऊनी खासा लवाजमा ।

विडा उचलुनी आला फांफडा डंका वाजवी लेहेजिमा ॥

चाल

सातशे हत्ती पुढे धाडी । पांच हजार उंट आघाडी ॥

तीन हजार बैलाची गाडी । दोन हजार छकडयाला घोडी ॥

दारु गोळा तोफखाना जाडी । बत्तीस कोटी खजीना काढी ॥

चाल दुसरी

या परि अफाट फौज आला उडवित ।

जिथे मुक्काम पडे तिथें लोक उर बडवित ।

दोन गांवें लांब दीड गांव जमिन आडवित ।

तीन महिने लागले दर्‍या डोंगर तुडवित ।

सारी फौज आणविली पुण्याजवळ भिडवित ।

किल्ल्यामागून फिरंगोजी नरसाळा नाइक गड लढवित ॥

मोडते

दोन महिन्यानें किल्ला मिळाला परंतु मेली बहु सेना ।

पुढें लढाई कशी करावी विचार पडला त्या खाना ॥१॥

चौक २

पाहून प्रसंग जसवंतसिंग बादशहानें मदतीस दिला ।

घालुनी पुण्याला वेढा धुतले हत्ती घोडे मुळा मुठा नदीला ॥

लाल महालामध्यें खुशाल जाउनी शाहिस्त्यानें तळ दिला ।

ठीक ठिकाणीं चौक्या ठेवूनी नाहीं मराठा फिरकूं दिला ॥

इकडे महाराज सिंहगडावरी पुसे विचार प्रतिनिधीला ।

कोण्या रीतीनें युद्ध करावें सरदार आणिले मसलतिला ॥

चाल

आला विडा उचलुनी खान । त्याचें फार दिसे अवसान ॥

बंद करुन रसद सामान ॥ आडचणींत धरावा जाण ॥

छापे घालून करावा हैराण । उडवावी दाणादाण ॥

चाल दुसरी

गेले विचारांत महाराज गुंग होऊन ।

बोलली भवानी स्वप्नीं मग येऊन ।

माझ्या बाळा शिवबा नको जाऊ भीऊन ।

जसा अफझुल वधिला रणीं साह्य होऊन, ।

त्यापरि दुष्टाला शासन मी देऊन ।

तुझ्या हातें धाडिते वचन ठेवि लीहून ।

महाराज देविचा अभय वर पाहुन ।

हर्षलें अंतरीं शकुन गांठ देऊन ॥

मोडते

खान घाताचा विचार करतां युक्ति चालवीतसे नाना ।

अजब युक्ति एक अतर्क्य सुचली भवनीची ही कृपा म्हणा ॥२॥

चौक ३

लाल महालांतुनी शिवाजीला एक पत्र धाडिलें खानानें ।

मर्कटासम तू करसी बंडाळी गडाच्या आश्रय स्थानानें ॥

रणीं मी पहा इंद्र मजपुढें का न येसी अवसानानें ।

डोंगरांत किती पळशी दडशी किती वदसी अभिमानानें ॥

शिवाजीनें दिले उत्तर तुजसम गर्व केला दशवदनानें ।

त्याला कसे माकडांनीं जिंकिले व्यर्थ फुगू नको गर्वानें ॥

चाल

मग युक्ती करुन मजेदार । वश केले हिंदु शिलेदार ॥

छावणींत लग्न टुमदार । वरातीचा ठरविला बहार ॥

सैन्य घेऊन दीड हजार । आले आपण पुण्याबाहेर ॥

चाल दुसरी

कात्रजच्या घाटांत युक्ति ठरविली बरी ।

ठेवून दिले तिथें दहा वीस कर्णे करी ।

ठाइ ठाइ झाडाला पोत बांधुन सत्वरीं ।

दहा वीस बैलांच्या शिंगालाही त्यापरी ।

फत्ते होतां कर्ण्याची किन्नरी झाल्यावरी ।

हे पोत पेटवुनी जावें तुम्ही लौकरी ।

येसाजी तानाजी पंचवीस गडी बरोबरी ।

शिवाजीनें शिरस्त्राण मंदिल वर भरजरी ।

चिलखत घालूनी झगा चढविला वरी ।

येका हातांत वाघनख तलवार दुसर्‍या करीं ॥

मोडते

मिरवणुकींतून आंत सरकले मध्य रात्रीच्या अवसाना ।

जिकडे तिकडे सामसुम रात्र चाहुल नाहीं कळली कुणा ॥३॥

चौक ४

लाल बागेच्या डेर्‍यांत जाउन तलवारीचा दिला रट्टा ।

आवाज ऐकुन सून खानाची पाहुन कांपे लटलटां ॥

खान हाच काय म्हणून पुसतां ती म्हणे त्याचा हा बेटा ।

कुठें शाहिस्ता सांग ओरडशील तरि मरशिल हा पहा पटा ॥

तिनें दावितां खान फिरविला तलवारीचा हात उलटा ।

त्याची बायको जागी होउनी करी विनंती शब्द मिठा ॥

चाल

जीवादान मागते येक । धर्माची समजा लेक ॥

मर्दासी नव्हे हें ठीक । देव साह्य करील आधीक ॥

आली दया केला विवेक । याला समरीं दाखवूं फेक ॥

चाल दुसरी

जीवदान देतो परी नका करुं गलबला ।

मज पोचवाया तुम्ही गोटाबाहेर चला ।

वाघनखं लाविली मग त्याच्या पोटाला ।

बायकोसहित त्याला वेशीबाहेर आणिला ।

जो शिवाजी तो तरी मीच पहा चांगला ।

तुज रणीं वधाया उशिर नाहीं रे मला ।

जीव नको असेल तर फिरुन पहा मासला ।

असें बोलून त्याचा हात हातीं घेतला ।

दोन बोटें छाटुनी मग सोडुनी दिला ॥

मोडते

जाऊन मिळाला आपुल्या लोकाला मग फुंकिला जय कर्णा ।

मागें खानानें शंख ठोकिला गनिम गया अबी क्या करना ॥४॥

चौक ५

संकेतापरी कात्रज घाटांत पोत लोकांनीं पाजळले ॥

शिंग कर्णे वाजवून एकंदर शीघ्र गडावरी उधळले ॥

इकडे खानाची फौज भयभित गडबड ऐकोनी खळबळले ।

हत्यारबंद होउनी शिपाई घाटाकडे अवघे वळले ॥

घाटावरती दिवटया झाडाला यवन पाहूनी जळफळले ।

बडा हार्दम शिवाजी बेटा तोबा तोबा आम्हा नाहीं कळलें ॥

चाल

मग दिला गडाला वेढा । आणा पकडुनी म्हणे शिव धेडा ॥

दम धरुनी शिवाजीनें थोडा । मारक्यांत येऊं दिला घोडा ॥

मग म्हणे तोफखाना सोडा । शत्रूची टाळकी फोडा ॥

चाल दुसरी

सरबत्ती तोफांची किल्ल्यावरुन झडविली ।

मोंगल सैन्याची दाणादाण उडविली ।

चराचरा कापुनी समूळ नदींत बुडविली ।

खान ऐकुनि म्याला मग छाती बडविली ।

आतां युद्ध नको म्हणे पुरी नरद नडविली ।

तात्काळ उठुनी दिल्लीची वाट मढविली ।

जीवावरचें बोटावर गेलें खूप लढविली ॥

मोडते

खान दिल्लीकडे पळुन गेला रडत रडत केविलवाणा ।

रामचंद्र म्हणे पुढें येईल जयपूरचा जयसिंग राणा ॥५॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Comments
Please login to comment. Click here.

It is quick and simple! Signing up will also enable you to write and publish your own books.

Please join our telegram group for more such stories and updates.

Books related to पोवाडे शिवाजी महाराज


सेना महाराज
संत अमृतराय महाराज
संत कान्होबा महाराजांचे अभंग
Shri Shivrai by Sane Guruji
पोवाडा 2
संत तुकडोजी महाराज
पोवाडा
बाजी प्रभू देशपांडे
श्री एकनाथ महाराज हरिपाठ
गजानन महाराज