य एतद्देवदेवस्य, विष्णोः कर्माणि जन्म च ।

कीर्तयेत् श्रद्धया मर्त्यः, सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥२७॥

देवाधिदेव सर्वेश्वर । त्याचे मत्स्यकूर्मादि अवतार ।

जन्मकर्मादि नाना चरित्र । गाती ते पवित्र पुण्यराशी ॥३००॥

तेंचि चरित्र तत्त्वतां । श्रद्धायुक्त गीतीं गातां ।

प्रयागादि समस्त तीर्थां । होय पवित्रता त्याचेनि ॥१॥

श्रद्धायुक्त हरिकीर्तन । त्याचे पवित्रतेसमान ।

आन नाहीं गा पावन । तुझी आण गा परीक्षिती ॥२॥

ते तूं ’श्रद्धा’ कोण म्हणसी । जेवीं धनलोभी धनासी ।

गुळीं आवडी माकोडयांसी । तैसी कीर्तनासी निज आवडी ॥३॥

जेवीं शिणतां काळें बहुतें । वंध्या प्रसवे एकोलतें ।

ते कळवळी जैशी त्यातें । तेवीं कीर्तनातें अतिप्रीती ॥४॥

जो कीर्तनाचेनि वैभवें । हरिचरित्र गावया सद्भावें ।

पतंगाच्या परी ऐसें व्हावें । ’श्रद्धा’ त्या नांवें कुरुराया ॥५॥

ऐशिया श्रद्धासंपत्तीं । वर्णितां भगवद्गुणकीर्ती ।

श्रद्धाळुवा परम प्राप्ती । जाण निश्चितीं नृपनाथा ॥६॥

जरी आपण परमेश्वर । स्वलीला धरी नानावतार ।

तरी श्रीकृष्णचरित्र । अति गंभीर पावनत्वें ॥७॥

श्रीकृष्णाची चोरी गीतीं गातां । सुवर्णस्तेया पावनता ।

कृष्णव्यभिचार वर्णितां । गुरुतल्पगता हरी दोष ॥८॥

पूतनापयःपानशोषण । हें चरित्र करितां पठण ।

सुरापानादि दोष दारुण । हरती संपूर्ण विश्वासकांचे ॥९॥

राक्षसकुळींचा रावण । परी तो जातीचा शुद्ध ब्राह्मण ।

नित्य करी वेदपठण । ब्रह्मयाचा जाण तो पणतू ॥३१०॥

त्याचें सकुळ निर्दळण । श्रीराम करी आपण ।

तें चरित्र करितां पठण । ब्रह्महत्या जाण नासती ॥११॥

धर्मसाह्यकारी श्रीकृष्ण । केलें पांडवांचें रक्षण ।

त्या भारताचेनि श्रवणें जाण । निमाले ब्राह्मण वांचविले ॥१२॥

अठरा ब्रह्महत्या जनमेजयासी । अठरा पर्वें सांगोनि त्यासी ।

निमाल्या उठविलें द्विजांसी । कृष्णकीर्ति ऐसी पावन ॥१३॥

ऐकतां श्रीरामकृष्णकीर्ती । महापातकें बापुडीं किती ।

पायां लागती चारी मुक्ती । श्रध्दासंपत्ती कीर्ती गातां ॥१४॥

श्रद्धेचिया अतिसंपत्ती । आवडीं गातां श्रीकृष्णकीर्ती ।

सहजें सायुज्यता पावती । देहस्थिती असतांही ॥१५॥
हरिकीर्तिकीर्तन ज्याच्या ठायीं । तोही वर्ततां दिसे देहीं ।

परी देहीं ना तो हरीच्या ठायीं । हरि त्याचे हृदयीं अवघाचि ॥१६॥

तोही अवघा हरीभीतरीं । हरि त्या सबाह्य अभ्यंतरीं ।

परीक्षिती ऐशियापरी । कीर्तिवंत संसारीं नांदती ॥१७॥

यालागीं हरिकीर्तनापरतें । सुगम साधन नाहीं एथें ।

जे विनटले हरिकीर्तनातें । ते देहबंधातें नातळती ॥१८॥

कृष्णकीर्तनें उजळली स्थिती । ते मैळेना कदा कल्पांतीं ।

जरी देहकर्में करिती। तरी जाहली स्थिती मैळेना ॥१९॥

आकाश पर्जन्यें नव्हे वोलें । कां रविबिंब थिल्लरजळें ।

असोनियां तेणें मेळें । कदाकाळें तिंबेना ॥३२०॥

तेवीं हरिकीर्तिकीर्तनकल्लोळें । जयाची निष्कामदशा उजळे ।

ते वर्ततां देहकर्ममेळें । देहविटाळें अलिप्त ॥२१॥

निजभक्तांचें शरीरकर्म । स्वयें चालवी पुरुषोत्तम ।

यालागीं भक्तांसी कर्मभ्रम । अधमोत्तम बाधीना ॥२२॥

भक्तांअभक्तांची कर्मगती । भगवंत चालवी निश्चितीं ।

तेथ भक्तांची कां अलिप्तस्थिती । अभक्त कां होती अतिबद्ध ॥२३॥

करितां श्रीकृष्णकीर्ति कीर्तन । भक्तांचा निरसे देहाभिमान ।

यालागीं ते अलिप्त जाण । अभक्तां बंधन अहंभावें ॥२४॥

हे दशा मागितल्या पावती । ऐसें न घडे गा परीक्षिती ।

आवडीं गातां कृष्णकीर्ती । सहजें हे स्थिति ठसावे ॥२५॥

श्रीकृष्णकीर्तिकीर्तनें । बहुतांचें संसारधरणें ।

उठविलें स्वयें श्रीकृष्णें । चरित्रपठणें तुष्टोनी ॥२६॥

कृष्णकीर्तिकीर्तनगोडी । अहंकाराची बांदवडी फोडी ।

जीवाचें जीवबंधन तोडी । निःसीम आवडीं कीर्ति गातां ॥२७॥

एवं कृष्णकीर्तिकीर्तनें । भक्तीं ’कृष्णपदवी’ स्वयें घेणें ।

जग उद्धरावयाकारणें । कीर्ति श्रीकृष्णें विस्तारिली ॥२८॥

जन्मापासूनि अंतपर्यंत । श्रीकृष्णचरित्र परमाद्भुत ।

तुज म्यां सांगितलें साद्यंत । परमामृत निजसार ॥२९॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत