ऋषिरुवाच -

दिवि भुव्यन्तरिक्षे च, महोत्पातान् समुत्थितान् ।

दृष्टवाऽऽसीनान् सुधर्मायां, कृष्णः प्राह यदूनिदम् ॥४॥

शुक म्हणे परीक्षिती । उद्धव गेलिया वनाप्रती ।

मागें विघ्नभूत द्वारावती । त्रिविध उत्पातीं अतिव्याप्त ॥५७॥

दिवि-भुवि-अंतरिक्षगत । उठिले गा महोत्पात ।

दिवसा उल्कापात होत । भूतें खाखात अंतरिक्षीं ॥५८॥

गगनीं उगवले त्रिविध केतु । दंडकेतु धूमकेतु ।

शिखाकेतु अति अद्भुत । दिवसाही दिसतु सर्वांसी ॥५९॥

धरा कांपोनि अतिगजरीं । भूस्फोट झाला नगरद्वारीं ।

भूकंप तीन दिवसवरी । घरोघरीं आंदोळ ॥६०॥

वारा सुटला अति झडाडें । समूळ उन्मळतीं झाडें ।

द्वारकेमाजीं धुळी उडे । डोळा नुघडे जनांचा ॥६१॥

अंतरिक्षीं नग्न भूतें । धांवती खाखातें खिंखातें ।

रुधिरवृष्टि होय तेथें । अकस्मातें निरभ्रीं ॥६२॥

रविचंद्रांचें मंडळ । खळें करीत सर्वकाळ ।

ग्रह भेदिती ग्रहमंडळ । क्रूरग्रहमेळ शत्रुसदनीं ॥६३॥

सन्मुख आकाशाचे पोटीं । दिग्दाह देखती दृष्टीं ।

अभ्रेंवीण कडकडाटी । पडती वितंडीं महाविजा ॥६४॥

घारी झडपिती सत्राणें । जेवितां पुढील नेती भाणें ।

दिवसा दिवाभीत घुंगाणे । राजद्वारीं श्वानें सैंघ रडती ॥६५॥

बैसल्या सुधर्मासभेप्रती । संकल्पविकल्पांची निवृत्ती ।

ते सभेसी वीर वोसणती । मारीं मारीं म्हणती परस्परें ॥६६॥

तें ऐकतांचि उत्तर । दचकती महाशूर ।

सुधर्मासभेसी चिंतातुर । यादववीर समस्त ॥६७॥

यादव बैसले सभेसी। छाया देखती वीणशिसीं ।

सुधर्मासभेपाशीं । अरिष्टें ऐशीं उठतीं ॥६८॥

ऐशीं अरिष्टें अनिवार । दुःखसूचकें दुस्तर ।

देखोनि यादव थोरथोर । विघ्नविचार विवंचिती ॥६९॥

द्वारकेचें विघ्ननिर्दळण। करुं ठेविलेंसे सुदर्शन ।

ते द्वारकेमाजीं महाविघ्न । काय कारण उठावया ॥७०॥

जंव पातया पातें लवे । तंव चक्र एकवीस वेळा भंवे ।

ते द्वारकेसी विघ्न संभवे । देखोनि आघवे अतिचकित ॥७१॥

सर्व विघ्नांचें आकर्षण । करी या नांव म्हणिपे ’कृष्ण’ ।

तो कृष्ण येथें असतां जाण । उत्पात दारुण कां उठती ॥७२॥

एवं विचारारुढ यादवांसी । चितांतुर देखोनियां त्यांसी ।

बुद्धि सांगावया त्यांपाशीं । काय हृषीकेशी बोलत ॥७३॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत