वृक्णश्च मे सुदृढः स्नेहपाशो, दाशार्हवृष्ण्यन्धकसात्वतेषु ।

प्रसारितः सृष्टिविवृद्धये त्वया, स्वमायया ह्यात्मसुबोधहेतिना ॥३९॥

तुवां मायेनें सृजिले जन । ते सृष्टि व्हावया वर्धमान ।

स्त्री पुत्र सुहृद सज्जन । हा स्नेह संपूर्ण वाढविला ॥५॥

मी जन्मलों यादवकुळांत । तेथ वृष्णि-अंधक-सात्वत ।

इत्यादि सुहृद समस्त । अतिस्नेहयुक्त आप्तत्वें ॥६॥

तें सुहृदस्त्रीपुत्रस्नेहबंधन । त्या स्नेहपाशाचें छेदन ।

माझे बाळपणीं त्वां केलें जाण । जें खेळतां तुझें ध्यान मज लागलें ॥७॥

जेवीं वोडंबरी खेळतां खेळ । मोहिनी विद्या प्रेरी प्रबळ ।

ते विद्येचें आवरावया बळ । शक्त केवळ खेळ खेळविता ॥८॥

तेवीं तुझी स्वमाया जाण । जे कां सदा तुज अधीन ।

तिचे स्नेहपाश दारुण । तेणें बांधोनि जन अतिबद्ध केले ॥९॥

ते माझे स्नेहपाश जाण । त्वां पूर्वींच छेदिले आपण ।

जैं मज होतें बाळपण । तैंचि कृपा पूर्ण मज केली ॥७१०॥

तें भवबंध छेदितें जें शस्त्र । तुवां निजयुक्तीं फोडोनि धार ।

सतेज करुनियां खडतर । मजलागीं स्वतंत्र अर्पिलें ॥११॥

येणें शस्त्रबळें मी जाण । छेदूं शकें जगाचें बंधन ।

एवढी मजवरी कृपा पूर्ण । केली आपण दयालुत्वें ॥१२॥

संसार दुःखरुप जो का एथें । तोचि सुखरुप जाहला मातें ।

ऐशिये कृपेचेनि हातें । मज निश्चितें उद्धरिलें ॥१३॥

मी कृतकृत्य जाहलों एथें । परी कांहींएक मागेन तूतें ।

ते कृपा करावी श्रीकृष्णनाथें । म्हणोनि चरणातें लागला ॥१४॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत