यन्नामाकृतिभिर्ग्राह्यं, पञ्चवर्णमबाधितम् ।

व्यर्थेनाप्यर्थवादोऽयं, द्वयं पण्डितमानिनाम् ॥३७॥

वेदवेदांप्रतिपाद्य एथ । सकळ शास्त्रार्थाचें निजमथित ।

ब्रह्म अद्वय सदोदित । म्यां सुनिश्चित नेमिलें ॥५७०॥

तें हें माझें निजमत । उपेक्षूनियां जे पंडित ।

ज्ञातेपणें अतिउन्मत्त । अभिमानयुक्त पांडित्यें ॥७१॥

त्या पंडितांचें पांडित्यमत । प्रपंच प्रत्यक्ष अनुभूत ।

तो मिथ्या मानोनियां एथ । कैंचें अद्वैत काढिलें ॥७२॥

अद्वैतासी नाहीं गावो । जेथ तेथ जरी पाहों जावों ।

अद्वैता नाहीं नेमस्त ठावो । यालागीं पहा हो तें मिथ्या ॥७३॥

रुप नाम गुण कर्म । पंचभूतें भौतिकें विषम ।

चतुर्वर्ण चारी आश्रम । सत्य परम मानिती ॥७४॥

सत्य मानावया हेंचि कारण । मनोभ्रमें भ्रमले जाण ।

ज्ञानाभिमानें छळिले पूर्ण । आपण्या आपण विसरले ॥७५॥

मुख्य मानिती विषयसुख । विषयार्थ पुण्य करावें चोख ।

स्वर्ग भोगावा आवश्यक । हें सत्य देख मानिती ॥७६॥

विषय सत्य मानिती परम । हें देहाभिमानाचें निजवर्म ।

तेणें सज्ञान केले अधम । मरणजन्म भोगवी ॥७७॥

पुढती स्वर्ग पुढती नरक । पुढती जननीजठर देख ।

यापरी पंडित लोक । केले ज्ञानमूर्ख अहंममता ॥७८॥

त्यांचें ज्ञान तें वेदबाह्य । सर्वथा नव्हे तें ग्राह्य ।

जैसें अत्यंजाचें अन्न अग्राह्य । तैसें तें होय अतित्याज्य ॥७९॥

ज्ञानाभिमानियाचा विचार । तें अज्ञानाचें सोलींव सार ।

तयाचा जो निजनिर्धार । तो जाण साचार महामोहो ॥५८०॥

तयाचा जो निजविवेक । इंद्रावणफळाऐसा देख ।

वरी साजिरें आंत विख । तैसा परिपाक ज्ञानाभिमानियांचा ॥८१॥

नामरुपात्मक प्रपंच । मिथ्या मायिकत्वें आहाच ।

ज्ञानाभिमानी मानूनि साच । वृथा कचकच वाढविती ॥८२॥

प्रपंचरचनेची कुसरी । आपण जैं मानावी खरी ।

तैं देहबुद्धि वाजली शिरीं । दुःखदरिद्रीं निमग्न ॥८३॥

त्यांची योग्यता पाहतां जाण । गायत्रीतुल्य वेदपठण ।

सकळ शास्त्रें जाणे पूर्ण । श्रुति पुराण इतिहास ॥८४॥

अतिनिःसीम वक्तेपण । समयींचे समयीं स्फुरे स्फुरण ।

तेणें वाढला देहाभिमान । पंडितंमन्य अतिगर्वीं ॥८५॥

नेणे अद्वैतसमाधान । तरी योग्यतागर्व गहन ।

निजमताचा मताभिमान । प्राणान्तें जाण सांडीना ॥८६॥

पंडितंमन्यांचें बोलणें । अवचटें नायकावें दीनें ।

जे नागवले देहाभिमानें । त्यांचेनि सौजन्यें अधःपात ॥८७॥

विषभक्षित्याचा पांतीकर । अत्याग्रहें झाला जो नर ।

त्यासी अप्रार्थितां मरणादर । अतिदुर्धर जीवीं वाजे ॥८८॥

यालागीं न धरावी ते संगती । त्यांसी न करावी वदंती ।

कदा नव जावें त्यांप्रति । ते त्याज्य निश्चितीं जीवेंभावें ॥८९॥

त्यांचे न लागावें बोलीं । त्यांचे न चालावें चालीं ।

जे ज्ञानाभिमानभुली । मुकले आपुली हितवार्ता ॥५९०॥

ते नाणावे निजमंदिरा । स्वयें न वचावें त्यांच्या द्वारा ।

त्यांसी न पुसावें विचारा । जे अभिमानद्वारा नाडले ॥९१॥

त्यांसी न व्हावी हाटभेटी । कदा न देखावे निजदृष्टीं ।

ते त्याज्य गा उठाउठीं । जेवीं धर्मिष्ठीं परनिंदा ॥९२॥

वेदशास्त्रांचा मथितार्थ । जो कां अद्वैत परमार्थ ।

तो ज्यांसी नावडे निजस्वार्थ । चाविरा अनर्थ त्यांपाशीं ॥९३॥

यालागीं त्यांची संगती । साक्षेपें सांडावी निश्चितीं ।

साधकाचे योगस्थिती । अंतरायनिवृत्ती हरि सांगे ॥९४॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत