विषयाभिनिवेशेन नात्मानं वेद नापरम् ।

वृक्षजीविकया जीवन् व्यर्थं भस्त्रेव यः श्वसन ॥२२॥

एवं विषयांचे आसक्तीं । तमागुणें वृत्ती ।

तेव्हा एकीहि स्फुरेना स्फूर्ती । मी कोण हें चित्तीं स्फुरेना ॥२२॥

ऐसा भ्रमें भुलला प्राणी । जैसा उन्मत्त मदिरापानी ।

त्यासी स्मरणाची विस्मरणी । भ्रमिस्त मनीं पडिला ॥२३॥

कां विषमसंधीज्वरु । तेणें ज्वरें हुंबरे थोरु ।

त्यासी नावडे आपपरु । वृथा विकारु बडबड करी ॥२४॥

फाटां फुटलियावरी । भलतेंचि स्मरण करी ।

तया नाठवे कांहीं ते परी । प्राणी अघोरीं पडले जाण ॥२५॥

कां झालिया भूतसंचार । प्राणी हुंबरें हुंहुंकार ।

पडिला चित्तासी विसर । म्हणे मी कुकर म्हणोनि भुंके ॥२६॥

ऐसें जीविके नेणोनि प्राणी । घाबरे जैसा स्वप्नीं ।

म्हणे मी पडलों रणीं । ऐसे प्राणी स्वप्नीं भुलले ॥२७॥

तैशी भुली लटकी भुलवणी । काममोहें व्यापिले प्राणी ।

जडमूढपण ठाकूनी । अंतःकरणीं वेडावले ॥२८॥

मुक्यानाकीं भरे मुरकुट । तें फेंफें बें बें करी निकृष्ट ।

न कळे रडे करी हाहाट । ते खटपट वाउगी ॥२९॥

तैसे दुःखबळें प्राणी । परी न कळे उंच करणी ।

पडिले मोहमदें भुलोनी । मुकपणीं बेंबात ॥२३०॥

अहंकृतीचा उभारा । शरीरीं भरलासे वारा ।

तो हो‍ऊनि बाधक नरा । पडले आडद्वारा अंधकूपीं ॥३१॥

कां तेलियाचा ढोर पाहीं । डोळां झांपडी स्वदेहीं ।

अवघा वेळ चाले परी पाहीं । पंथ कांहीं न ठकेचि ॥३२॥

भवंता फिरे लागवेगीं । परी पाहतां न लगे आगी ।

घाणियाचि भोंवतें वेगीं । भोवंडी अंगीं जिराली ॥३३॥

तैसे विषय भवंडित भवु । परी नकळेचि विधिमावु ।

जैसा सर्प भ्रमला लागे धांवूं । तैसे विषय आघवे धावंति ॥३४॥

अंवसेचें काळे गडद । तैसा जड मूढ झाला स्तब्द ।

स्फुरेना आप पर हा बोध । जगदांध्य वोढवलें ॥३५॥

जेंवी लोहकाराची भाती । तेवीं वृथा श्वासोच्छ्‌वास होती ।

वृक्षाची जैसी तटस्थ स्थिती । यापरी जीती जीत ना मेलीं ॥३६॥

सकामासी स्वर्गप्राप्ती । म्हणसी बोलिली असे वेदोक्ती ।

तेही प्रलोभाची वदंती । ऐक तुजप्रतीं सांगेन ॥३७॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत