मत्कामा रमणं जारमस्वरूपविदोऽबलाः ।

ब्रह्म मां परमं प्रापुः सङ्गाच्छतसहस्रशः ॥१३॥

त्या केवळ अबला निश्चितीं । मत्संगाची अतिप्रीती ।

तेही संगती कामासक्ती । शास्त्रप्रवृत्तीविरुद्ध ॥९१॥

मी भ्रतारू नव्हें शास्त्रविधी । रूपें मदनमोहन त्रिशुद्धी ।

मज रतल्या ज्या अविधी । जारबुद्धीं व्यभिचारें ॥९२॥

चौं प्रकारींच्या कामिनी । हस्तिनी इत्यादि पद्मिनी ।

चौघींसी चौं मुक्तिस्थानीं । काममोहनीं मी रमवीं ॥९३॥

इतर पुरुषांचे संगतीं । क्षणभंगुर सुख भोगिती ।

अविनाश निजसुखप्राप्ती । कामासक्ती माझेनि ॥९४॥

स्वपतिसंगें क्षणिक आनंदू । माझ्या सुखाचा निजबोधू ।

नित्य भोगिती परमानंदू । स्वानंदकंदू सर्वदा ॥९५॥

यालागीं गा अबळा चपळा । सांडूनि स्वपतीचा सोहळा ।

मजचि रातल्या सकळा । माझी कामकळा अभिनव ॥९६॥

नव रसांचा रसिक । नवरंगडा मीच एक ।

यालागीं माझ्या कामीं कामुक । भावो निष्टंक गोपिकांचा ॥९७॥

जीवाआंतुलिये खुणे । मीचि एक निववूं जाणें ।

ऐसें जाणोनि मजकारणें । जीवेंप्राणें विनटल्या ॥९८॥

अंगीं प्रत्यंगीं मीचि भोक्ता । सबाह्य सर्वांगे मीचि निवविता ।

ऐसें जाणोनि तत्त्वतां । कामासक्तता मजलागीं ॥९९॥

हावभावकटाक्षगुण । मीचि जाणें उणखूण ।

कोण वेळ कोण लक्षण । कोण स्थान मिळणीचें ॥२००॥

जे निजोनियां निजशेजारीं । जे काळीं माझी इच्छा करी ।

तेचि काळीं तेचि अवसरीं । सुखशेजारीं मी निववीं ॥१॥

मज कुडकुडें नाहीं येणें । नाहीं कवाड टणत्कारणें ।

नित्य निजशेजें निववणें । जे जीवेंप्राणें अनुसरली ॥२॥

ऐसा सर्वकामदायक । पुरुषांमाजीं मीचि एक ।

हा गोपिकीं जाणोनि विवेक । भाव निष्टंक धरियेला ॥३॥

ज्यासी भाळले निष्काम तापसी । ज्यासी भाळले योगी संन्यासी ।

गोपी भाळल्या त्यासी । देहगेहांसी विसरोनी ॥४॥

अंधारीं गूळ खातां । कडू न लगे तो सर्वथा ।

तेवीं नेणोनि माझी सच्चिदानंदता । मातें सेवितां मी जाहल्या ॥५॥

परिस मानोनि पाषाण । फोडूं जातां लोहाचा घण ।

लागतांचि होय सुवर्ण । तैशा जाण गोपिकां ॥६॥

विष म्हणोनि अमृत घेतां । मरण जाऊनि ये अमरता ।

तेवीं जारबुद्धीं मातें भजतां । माझी सायुज्यता पावल्या ॥७॥

म्यां गोपिकांसी कामू केला । कीं त्यांचा सर्व कामू हरिला ।

विचारितां अर्थ एथिला । मोक्ष फावला मत्कामें ॥८॥

ज्यांसी झाली माझी संगती । त्या एक दोन सांगों किती ।

शत सहस्त्र अमिती । निजपदाप्रती पावल्या ॥९॥

वैरागराच्या मणीप्रती । खडे लागले हिरे होती ।

तैशी गोपिका माझ्या संगतीं । नेणों किती उद्धरल्या ॥२१०॥

मी परब्रह्ममूर्ति चोखडी । माझिया व्यभिचारपरवडी ।

धुतल्या अविद्यापापकोडी । मुक्ती रोकडी पावल्या ॥११॥

मी अथवा माझे संत । संगती होईल ज्यांसी प्राप्त ।

ते मज पावले निश्चित । संदेह येथ न धरावा ॥१२॥

माझे स्वरूपावरी लोक । विकल्पें ठेविती नाना दोख ।

संत माझे निर्दोख । तत्संगें सुख निर्दुष्ट ॥१३॥

उद्धवा त्वांही येचि अर्थीं । बहुत न करावी व्युत्पत्ती ।

धरोनियां सत्संगती । संसारगुंती उगवावी ॥१४॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत