रामेण सार्धं मथुरां प्रणीते श्वाफल्किना मय्यनुरक्तचित्ताः ।

विगाढभावेन न मे वियोग तीव्राधयोऽन्यं ददृशुः सुखाय ॥१०॥

बळिभद्रासमवेत तत्त्वतां । अक्रूरें मज मथुरे नेतां ।

तैं गोपिकांसी जे झाली व्यथा । ते सांगतां मज न ये ॥२५॥

ते त्यांची अवस्था सांगतां । मज अद्यापि धीर न धरवे चित्ता ।

ऐसें देवो सांगतसांगतां । कंठीं बाष्पता दाटली ॥२६॥

सांगतां भक्तांचें निजप्रेम । प्रेमें द्रवला पुरुषोत्तम ।

जो भक्तकामकल्पद्रुम । कृपा निरुपम भक्तांची ॥२७॥

मज मथुरे जातां देखोनी । आंसुवांचा पूर नयनीं ।

हृदय फुटे मजलागुनी । प्रेम लोळणी घालिती ॥२८॥

पोटांतील परम प्रीती । सारितां मागें न सरती ।

धरिले चरण न सोडिती । येती काकुळती मजलागीं ॥२९॥

नवल भावार्थ त्यांच्या पोटीं । माझ्या रूपीं घातली मिठी ।

सोडवितां न सुटे गांठी । श्वास पोटीं परतेना ॥१३०॥

लाज विसरल्या सर्वथा । सासुरां पतिपित्यां देखतां ।

माझे चरणीं ठेऊनि माथा । रडती दीर्घता आक्रंदें ॥३१॥

मजवीण अवघें देखती वोस । माझीच पुनःपुन्हा पाहती वास ।

थोर घालोनि श्वासोच्छ्वास । उकसाबुकसीं स्फुंदत ॥३२॥

आमुचा जिवलग सांगती । घेऊनि जातो हा दुष्टमूर्ती ।

अक्रूरा संमुख क्रूर म्हणती । येती काकुळती मजलागीं ॥३३॥

उभ्या ठाकोनि संमुख । माझें पाहती श्रीमुख ।

आठवे वियोगाचें दुःख । तेणें अधोमुख विलपती ॥३४॥

ऐसिया मजलागीं आसक्त । माझ्या ठायीं अनन्यचित्त ।

विसरल्या देह समस्त । अतिअनुरक्त मजलागीं ॥३५॥

माझेनि वियोगें तत्त्वतां । त्यांसी माझी तीव्र व्यथा ।

ते व्यथेची अवस्था । बोलीं सांगतां मज न ये ॥३६॥

मजवेगळें जें जें सुख । तें गोपिकांसी केवळ दुःख ।

कैशी आवडी अलोलिक । मज हृदयीं देख न विसंबती ॥३७॥

मज गोकुळी असतां । माझे ठायीं आसक्तचित्ता ।

ते आसक्ती समूळ कथा । ऐक आतां सांगेन ॥३८॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत