समृद्धकामो हीनो वा नारायणपरो मुनिः ।

नोत्सर्पेत न शुष्येत सरिद्‌भिरिव सागरः ॥६॥

वर्षाकाळीं सरिता सकळ । घेऊनि आल्या अमूप जळ ।

तेणें हरुषेजेना प्रबळ । न चढे जळ जळाब्धीं ॥६३॥

ग्रीष्मकाळाचिये प्राप्ती । सरितांचे यावे राहती ।

ते मानूनियां खंती । अपांपती वोहटेना ॥६४॥

तैसेंचि योगियांच्या ठायीं । नाना समृध्दि आलिया पाहीं ।

अहंता न धरी देहीं । गर्वु कांहीं चढेना ॥६५॥

समृध्दि वेंचिलिया पाठीं । खंती नाहीं योगिया पोटीं ।

तो नारायणपरदृष्टीं । सुखसंतुष्टी वर्ततू ॥६६॥

संपत्तीमाजीं असतां । मी संपन्नु हें नाठवे चित्ता ।

दरिद्र आलिया दरिद्रता । नेणे सर्वथा योगिया ॥६७॥

दरिद्र आणि संपन्नता । दोन्ही समान त्याचिया चित्ता ।

नाहीं प्रपंचाची आसक्तता । नारायणपर तत्त्वतां निजबोधें ॥६८॥

या प्रपंचाचा कठिण लागु । नाशासी मूळ स्त्रीसंगु ।

येचिविषी गुरु पतंगू । केला चांगु परियेसीं ॥६९॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत