कृष्णवर्णं त्विषा कृष्णं, साङगोपाङगास्त्रपार्षदम् ।

यज्ञैः संकीर्तनप्रायैर्यजन्ति हि सुमेधसः ॥३२॥

कलियुगीं श्रीकृष्णदेवो । वर्णूं कृष्णवर्णप्रभावो ।

प्रभा इंद्रनीळकीळ-समुदावो । मूर्ती तशी पहा हो शोभायमान ॥४२॥

मूर्ति सर्वावयवीं साङग । वेणुविषाणादि उपांग ।

चारी भुजा पराक्रमी चांग । आयुधें अव्यंग शंखचक्रादिक ॥४३॥

पृष्ठभागीं निजपार्षद । नंदसुनंदादि सायुध ।

कलियुगीं प्रज्ञाप्रबुद्ध । यापरी गोविंद चिंतिती सदा ॥४४॥

मधुपर्कादिक विधान । साङग केलें जें पूजन ।

तेंही मानोनियां गौण । आवडे कीर्तन कलियुगीं कृष्णा ॥४५॥

नवल कैसें राजाधिराजा । कीर्तन तेचि महापूजा ।

ऐशी आवडी अधोक्षजा । कीर्तनें गरुडध्वजा उल्हासु सदा ॥४६॥

कीर्तन पढियें गोविंदा । यालागीं सन्मानी नारदा ।

तो कृष्णकीर्ती पढे सदा । नामानुवादा गर्जतु ॥४७॥

कीर्तन करितां नामानुवाद । संकटीं रक्षिला प्रल्हाद ।

कीर्तनें तुष्टे गोविंद । छेदी भवबंध दासांचा ॥४८॥

गजेंद्रें नामस्मरण । करितां पावला नारायण ।

त्याचें तोडोनि भवबंधन । निजधामा आपण स्वयें नेला ॥४९॥

अधमाधम अतिवोखटी । तोंडा रामु आला अवचटीं ।

ते गणिका कीं वैकुंठीं । कृष्णें नामासाठीं सरती केली ॥३५०॥

महादोषांचा मरगळा । अतिनष्ट अजामेळा ।

तोही नामें निर्मळ केला । प्रतापु आगळा नामाचा ॥५१॥

नामें विनटली गोविंदीं । ते संकटीं राखिली द्रौपदी ।

नाम तोडी आधिव्याधी । जाण त्रिशुद्धी दासांची ॥५२॥

अंतरशुद्धीचें कारण । मुख्यत्वें हरिकीर्तन ।

नामापरतें साधन । सर्वथा आन असेना ॥५३॥

कीर्तनीं हरीची आवडी कैशी । वत्सालागीं धेनु जैशी ।

कां न विसंबे जेवीं माशी । मोहळासी क्षणार्ध ॥५४॥

तेवीं नाम स्मरतया भक्ता । अतिशयें आवडी अच्युता ।

दासांची अणुमात्र अवस्था । निजांगें सर्वथा निवारी स्वयें ॥५५॥

यालागी हरिकीर्तनीं गोडी । जयासी लागली धडफुडी ।

त्यासी नाना साधनांच्या वोढी । सोसावया सांकडीं कारण नाहीं ॥५६॥

ज्यासी कीर्तनीं कथाकथनीं । चौगुण आल्हाद उपजे मनीं ।

तो उद्धरला सर्व साधनीं । पवित्र अवनी त्याचेनी ॥५७॥

एकचि जरी नाम वाचे । सदा वसे श्रीरामाचें ।

तरी पर्वत छेदोनि पापाचे । परमानंदाचें निजसुख पावे ॥५८॥

आवडीं करितां हरिकीर्तन । हृदयीं प्रगटे श्रीजनार्दन ।

त्याहोनि श्रेष्ठ साधन । सर्वथा आन असेना ॥५९॥

थोर कीर्तनाचें सुख । निष्ठा तुष्टे यदुनायक ।

कीर्तनें तरले असंख्य । साबडे लोक हरिनामें ॥३६०॥

यालागीं कीर्तनाहूनि थोर । आन साधन नाहीं सधर ।

मा कवण हेतू पामर । कीर्तन नर निंदिती ॥६१॥

एवं नामकीर्तनीं विमुख । ते स्वप्नींही न देखती सुख ।

कीर्तनद्वेषें मूर्ख । अतिदुःख भोगिती ॥६२॥

ज्यांचे हृदयीं द्वेषसंचार । जळो जळो त्याचा आचार ।

सर्व काळ द्वेषी नर । दुःख दुस्तर भोगिती ॥६३॥

कलियुगीं जे बुद्धिमंत । ते नामकीर्तनीं सदा निरत ।

गौरवूनि नाम स्मरत । हर्षयुक्त सप्रेम ॥६४॥;

नाना अवतार अतिगहन । त्यांत श्रीराम कां भगवान् कृष्ण ।

यांचें चरित्र अतिपावन । त्यांचें चरणवंदन सांगत ॥६५॥

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.telegram channel

Books related to श्रीएकनाथी भागवत


श्रीएकनाथी भागवत